Avrupa'da 30'lu yaşlarına rağmen nonstop top oynayan ve hala 20'li yaşlardaki verimi sağlayan futbolcu sayısı azımsanacak gibi değil. Ciddi anlamda Avrupalı oyuncunun iş ahlakı, profesyonelliği Türk futbolcular içerisinde çok az oyuncuda var, bunu hepimiz biliyoruz. İşte bu yüzdendir ki bizde farklı bir durum söz konusu yaş sorunsalında Arupaya nazaran. Neredeyse 29'undan gün almış futbolcular bile "yaşlı"olarak yaftalanır ülkemizde ve Fatih Terim 33'lük Ujfalusi'yi getirdiğinde " oha bu ne lan bu adam oynar mı" derler. Ama o adam çıkar son üç sezonda yerlerde sürünen Galatasaray defansını toparlayan ana etmen olur. Yani şunu bu ülkede harbiden kabul etmek gerek ki 32 yaş Türk futbolcu için emeklilik, Avrupalı içinse emeklilikten önceki döneme denk. Bir diğer deyişle futbol ömrü bakımında arada rahat 3-4 yıl fark var yani. Dolayısıyla hepimizin, oyuncularımızın, biz taraftarların, basının ve futbol adamlarının bunu kabul etmesi gerekir ki yetenekliyiz ama kalite yerlerde be kardeşim. Diyeceğim o ki; ne kadar zorlasan etsen bizden bir tane Di Natale çıkmaz kardeşim. Adam 34 yaşında milli takımda oynuyor, son 3 sezonunda SerieA gibi bir ligde 80 gol atıyor 20 asist yapıyor ve 2 senelik yeni kontrat imzalıyor. Bizde ise en basit örnek olan Hakan Şükür'e bakalım. 37 yaşında kulüp tarafından emekli ettirilince ağlayıp sızlıyor ben daha oynardım diye. Onunsa emeklilik öncesi üç sezon gol toplamı 19. Ben daha da bir şey demiyorum. Hakan Şükür Galatasaray için efsaneyse Di Natale Udinese için nedir onu da hiç mi hiç bilemiyorum.
Adamsın Di Natale!
P.S: Burada Hakan Şükür önemsiz biridir demiyorum uyandırayım ama kendisini 37 yaşında bile dev aynasında görmesi de kabul edilebilir bir şey değil be kardeşim.
-001.JPG)
